Understanding the problem is the key towards solving it!

Neha was extremely worried about the behavioral issues her son Adwait exhibited in school! He had difficulty with impulse control and experienced problem sitting at one places. He was found to be non-focusing on his work and had conflicts with other children and did not wait for his turn either. Hyperactivity had become a part of his behavior and teachers complained that he would call out in class, rather than putting his hand up and waiting his turn, he would also disrupt other children and hit them at times. Compliance had become a major issue with him. Neha and her husband were really surprised! Adwait never exhibited such kind of behavior at home. Neha was extremely upset and the school called her regularly to express their concern about her son’s behavior. She couldn’t understand why he was behaving in this way??

It was seen that Adwait did better at home as being an only child; he received his mother’s undivided attention and support. She did everything for him but had not yet encouraged him to take up age appropriate responsibilities. He was the center of attention at home and had everything done for him the moment he demanded.

Simultaneously he lacked age appropriate skills to cope successfully with the social and behavioral demands in school. He had issues controlling his emotions, could not wait for his turn and wanted instant gratification. He expected to be the center of attention and to have his needs satisfied immediately.

Neha had to understand how her own behavior and parenting style had contributed to behavioral issues in her child. She was a caring mother, but she had difficulties being assertive and setting limits with her child. Guidance and counseling through parenting sessions help parents deal with such situations. The sessions help parents encourage maturity, responsibility and independence in their child at home. Also frequent meetings with the school teachers & counselors and setting goal oriented targets help parents train children on appropriate behavior skills at home and assist with the transfer of these skills in the school setting.

Parent’s awareness towards parenting and effective communication with children can make a better bonding. Ultimately understanding the problem is the key towards solving it!

 

Dr.Vidya Bhate

Ph.D Psychology

Director Programs

Edu Walkers Lifeskills LLP  I +91- 9922 44 6154   I   +91- 7676 86 8686

care@eduwalkers.com  www.eduwalkers.com  www.facebook.com/eduwalkers 

 

Advertisements

दहावीनंतर !

Edu Walkers Thanks Mr Mahesh Ghodake, District Treasury Officer Ahmednagar for sharing  his views and allowing us to publish on our website .

#स्मरणरंजन
दहावीला धो-धो मार्क मिळाले. त्यावेळी एस.एस.सी बोर्डाकडून गुणवत्ता यादी प्रसिद्ध केली जात असे. आमची शाळा केवळ अहमदनगर जिल्ह्यातच नव्हे तर एस.एस.सी. बोर्डाच्या पुणे विभागामध्ये नामांकित होती. दरवर्षी पुणे बोर्डाच्या गुणवत्ता यादीमध्ये आमच्या शाळेचे विद्यार्थी चमकत असत. हळूहळू आठवी, नववीपासूनच या संभाव्य गुणवत्ता यादीतील मानक-यांच्या नावांची चर्चा शाळेच्या आभामंडळात रंगू लागलेली असे. या संभाव्य मानक-यांचे ‘ग्रुमिंग’ करणे, हे आमच्या शाळेतील शिक्षकांच्या अभिमानाचा विषय असे…!
खरं तर मी कधीच या गुणवत्ता यादीच्या संभाव्य मानक-यांच्या स्पर्धेत नव्हतो. तरीसुद्धा सुमारे चौ-यांशी-पंच्याऐंशी टक्के मिळविल्याचा ट्रॅक रेकॉर्ड मी सोडलेला नव्हता. त्यामुळे गुणवत्ता यादीतल्या मानक-यांना ‘भारत रत्न’ म्हटले तर आम्हाला ‘पद्म विभुषण’ नाही पण किमान ‘पद्म भुषण’ तरी म्हणायला हरकत नव्हती, निदान माझी तरी…!
यथावकाश दहावीचा निकाल लागला आणि आमच्या बॅचमधून दोन-चार नाही तर तब्बल अकरा – बारा मानकरी या गुणवत्ता यादीत झळकले. हे म्हणजे एकदम घाऊक प्रमाणात ‘भारत रत्नांची’ खैरातच झाली म्हणायची…! त्यामुळे झाले काय की आमच्या सारख्यांच्या ‘पद्म विभुषण’, ‘पद्म भुषण’ आणि ‘पद्म श्री” वाल्यांचे कोणाला फारसे कौतुक राहिलेच नसावे…! एकूणच आमची बॅच ही भलतीच ‘एक्स्ट्रॉओर्डिनरी’ बॅच असल्याचा साक्षात्कार सगळ्यांच्या प्रमाणेच आम्हाला देखील झाला…!
तर या धो-धो मार्कांच्या राशींनी डोळ्यांना अगदी मस्तपैकी धुंदी आली. आपल्याला आता काहीही जमू शकेल, असा गंभीर समज मी करून घेतला. त्या काळातल्या प्रथेप्रमाणे ‘करीयर’ वगैरे शब्द फक्त ‘सायन्स’ साईडलाच असतात आणि आपण तर ‘चोझन फ्यु’ असल्याने ‘आर्टस किंवा कॉमर्स’ यांचा पत्ता देखील विचारायची आपल्याला गरज नाही, अशी माझी प्रामाणिक समजूत होती…!
अकरावीला शाळेतच प्रवेश घेणे, ही तेव्हा हमखास ‘मेडिकल’ किंवा ‘इंजिनिअरींग’ ला जाण्याची खात्रीची वहीवाट होती. त्याप्रमाणे अकरावी सुरू झाली. मला बायोलॉजीमध्ये ब-यापैकी रस निर्माण झाला. बॉटनी आणि झुलॉजीच्या प्रॅक्टीकल्सना मजा येत असे. केमिस्ट्रीची ‘केमिस्ट्री’ जुळणे, थोडे कठीण वाटे. विशेषतः केमिकल ॲनालिसिसच्या प्रॅक्टीकल्समध्ये ‘अपेक्षित’ रिझल्टस मिळतच नसत. प्रकाश देशमुख, किरण दिवटे या मंडळींचे रिझल्टस ‘बरोबर’ आलेले पाहून मला तर न्युनगंडच यायला लागला. फिजिक्सच्या कन्सेप्ट स्वतःलाच ‘क्लियर’ करताना दमछाक व्हायला लागली. या सगळ्या विषयांबरोबर सामोपचाराची भाषा करता येईल, इतपतच मला विश्वास वाटला. पण खरी धास्ती वाटू लागली ती मात्र ‘मॅथेमॅटीक्स’ या बलाढ्य पहेलवानाचीच…! काही केल्या मला ‘इंटीग्रेशन’ आणि ‘डेरिव्हेटेव्ज’ डोक्यात शिरेनात…! तसा मी प्रामाणिक विद्यार्थी याच सदरात मोडत असल्याने शक्यतो एकही तास ‘बंक’ केलेला नव्हता. आमचे शिक्षक अक्षरशः ‘जीव तोडून’ शिकवत होते. प्रथेप्रमाणे त्या काळातल्या बेस्ट ट्युशन्स लावलेल्या होत्या. तरी देखील दिवसांगणिक माझा ‘मॅथे-फोबिया’ चांगलास बाळसे धरू लागला. या फोबियाचा परिणाम फिजिक्स, केमिस्ट्री आणि अल्प प्रमाणात का होईना पण बायोलॉजीवर होऊ लागला होता. अकरावीचं वर्ष हे ‘रेस्ट इयर’ म्हणून समजण्याची देखील फॅशन त्या काळात होती. मला वाटायचं की, असेल बुवा या ‘रेस्ट इयर’ च्या माहोलमुळे कदाचित आपले कॉन्सेंट्रेशन झाले नसेल. कदाचित ‘बारावी’च्या मूड चा डायनॅमिक इफेक्ट होऊन आपण हा अनुशेष भरून काढू…! अकरावीच्या परीक्षेत काहीतरी पन्नास-साठ टक्के मार्क ‘पडले’…!
बारावीची गती फारच तुफानी होती…! पहाटेच सरदार सरांचा ‘केमिस्ट्रीचा’ क्लास, पाठोपाठ व्ही.पी. सरांचा ‘मॅथ्स’ क्लास, मग शाळा सायंकाळी दुपारनंतर सरांचा ‘फिजिक्स’ आणि सायंकाळी ऋषी सरांचा ‘बायोलॉजी’…. दर आठवड्याला ‘टेस्ट’ मग ‘टेस्ट’चा निकाल, मग कमी झालेल्या आत्मविश्वासाच्या घसरगुंडीची ‘साप्ताहिक प्रगती’….! असा अक्षरशः ‘हृदयद्रावक’ प्रवास घडू लागला….!
खरं म्हणजे, त्या वेळी ‘मॅथेमॅटीक्स’ किंवा ‘बायोलॉजी’ म्हणजेच ‘ए’ ग्रुप किंवा ‘बी’ ग्रुप असा पर्याय निवडता येत होता. आपल्याला मॅथेमॅटीक्स ‘जड’ जात असेल तर तो विषय सोडून देऊन ‘सोशॉलॉजी’ सारखा ‘निरुपद्रवी’ विषय घेण्याचा धोरणीपणा करणे, शक्य होते. पण आपल्याला एखादा विषय येत नाही, हे मुळी परखडपणे स्वीकारण्याची तयारीच नव्हती माझी. त्यातून काहीतरी चमत्कार होऊन आपल्याला ‘मॅथ्स’ कव्हर करता येईल, अशी काहीतरी खुळचट भाबडी आशा देखील काम करीत असावी. काहीही असो, पण मॅथ्स सोडून देण्याचा शहाणपणाचा निर्णय मी तेव्हा घेतला नाही. अखेरीस बारावीची परीक्षा आली. फिजिक्स, केमिस्ट्री, बायोलॉजी वगैरे सर्व पेपर्स ‘बरे’ गेले, आणि मला वाटते अगदी शेवटी ‘मॅथेमॅटीक्स’ चे पेपर्स होते. मला काही केल्या काही आठवेनाच… आत्मविश्वास ढासळल्यावर अगदी साध्या साध्या प्रश्नांनी देखील कशी भंबेरी उडते, डोळ्यापुढे अंधारी येते, हे अनुभवले….! आयुष्यातला तोपर्यंतचा ‘सर्वात भीषण’ पराभव झाला आणि मी ‘मॅथ्स’ च्या दोन्हीही पेपर्सना जायचेच नाही, असे ठरविले…!
घरात अपेक्षेप्रमाणे ‘कोलाहल’… आई-वडील ‘हतबल’ … सर्वांनी माझे ‘काउन्सिलींग’ करण्याचे प्रचंड प्रयत्न केले … पण मी मॅथ्सचे पेपर देऊच शकत नसल्यामुळे परीक्षेला जाणार नाही, हे भयंकर कटू सत्य घरच्यांनी शेवटी कसेबसे स्वीकारले…!
‘वर्ष वाया जाणे’ म्हणजे काय, हे मला त्या दिवसापासून पदोपदी कळू लागले. माझ्यावर प्रेम करणारी सगळी मंडळी माझ्या या ‘अपराधाबद्दल’ मला दोष देत होती…! बारावीच्या परीक्षेनंतरची सुट्टी ही जणू माझ्यासाठी नव्हतीच. माझ्या चलनाचे ‘अवमूल्यन’ मीच करून घेतले असल्यामुळे मला कोणाचीही सहानुभूती मिळणे, शक्य देखील नव्हते. त्या ‘तथाकथित’ सुट्टीने मला खूप काही शिकवले. अनेकांच्या नजरांमधील सूचक बदल मला ‘जाणवू’ लागले. कदाचित माझ्या काळजीपोटीदेखील असेल, पण त्यांच्या नजरेतून माझी ‘शैक्षणिक अधोगती’ मला स्पष्टपणे दिसून येई … आपले नेमके काय चुकले, कोठे चुकले, या आत्म-परीक्षणामध्ये मी अधिकच खचून जाऊ लागलो. आपल्याला दहावीपर्यंत प्रत्येक वर्षी मिळालेले चांगले मार्क्स हे ‘खोटे’ होते का, आपल्या ‘अंडरस्टॅंडींग लेव्हल’ मध्ये घसरण झाली का, असेल तर कशामुळे झाली असेल …. अशा असंख्य प्रश्नांनी मला रात्र-रात्र झोप येत नसे. वरकरणी आपल्याला काहीही झालेले नाही, बारावीला ‘गॅप’ घेण्याचा निर्णय आपण अगदी विचारपूर्वक सहजपणे घेतलेला आहे, असे इतरांना दाखविण्याचा मी आटोकाट प्रयत्न करीत होतो. पण ‘हे सगळे’ काही अगदीच ‘खरे’ नव्हते…!
काही दिवसांच्या गंभीर आत्मपरीक्षणानंतर मला साक्षात्कार झाला…! दहावीपर्यंत आपल्याला प्रत्येक विषयामध्ये चांगले मार्क्स मिळाले, म्हणजे ते सर्व विषय आपल्याला मनापासून आवडतातच असे नाही, असे माझ्या लक्षात आले. एकतर दहावीपर्यंत विषयांची ‘काठिण्य-पातळी’ ही कमीच असते. त्यातही आपल्या परीक्षा पद्धतीमध्ये ‘स्टीरीओटाईप’ प्रश्नच जास्त असतात. त्यामुळे या परीक्षांमधील मार्कांवरून आपला गैरसमज होण्याची शक्यता नाकारता येत नाही, हे माझ्या लक्षात आले. मग मला नेमक्या कोणत्या विषयांमध्ये ‘रस’ आहे, याचा विचार मी करू लागलो. हळूहळू माझ्याच लक्षात येऊ लागले की मला इतिहास, नागरिक शास्त्र, समाजशास्त्र, राज्यशास्त्र, अर्थशास्त्र अशासारख्या ‘मानव्य-विद्या’ शाखांमध्ये खरा ‘रस’ आहे. म्हणजे, थोडक्यात आपली ‘लाईन’ आर्टसची…त्यातही ‘सामाजिक शास्त्रांची’ आहे, फिजिक्स, केमिस्ट्री, बायोलॉजी किंवा मॅथेमॅटीक्स सारख्या ‘नैसर्गिक शास्त्रांची’ नाही, असा निष्कर्ष मी काढला….! यथावकाश बारावी ‘सायन्स’चा निकाल लागला… मॅथ्सचे दोन पेपर्स न देता देखील मला एकूण ४०-४५ टक्के मार्क्स मिळाले होते. आणि ‘मॅथ्स’ सोडून नुसत्या ‘बी’ ग्रुपला मला जवळपास ६० टक्के मार्क्स मिळालेले होते. मॅथ्सला केवळ पासिंगपुरते जरी मार्क्स मिळवले असते तर सोन्यासारखे वर्ष ‘वाया’ गेले नसते, असे सगळे म्हणत होते…!
आता बारावीला ‘गॅप’ घेतल्यानंतर मी नंतरच्या वर्षी ‘सायन्स’ सोडून ‘आर्ट्स’ ला ॲडमिशन घेणार असल्याचे जाहीर केले … आणि आता तर ‘हल्लकल्लोळ’च उडाला …!! ऐन परीक्षा चालू असताना सगळे पेपर दिल्यानंतर मॅथेमॅटीक्सचे अवघे दोन पेपर ‘न’ देण्याचा ‘मूर्खपणा’ करणारा मी, आता तर ‘आर्ट्स’ ला जाऊन चक्क ‘करीयर’ संपवून टाकणारा निर्णय घेतोय, अशी खात्रीच सर्वांची झाली असणार. या नंतर अनेकांनी माझी ‘गॉन केस’ या सदरात रवानगी केली असणार…! पण आता माझा निर्णय पक्का झाला होता. मॅथेमॅटीक्स मध्ये आपला जीव रमत नाही, हे ओळखून सुद्धा तो विषय सोडून देण्याचा ऑप्शन मी वापरला नव्हता. आता अशी चूक पुन्हा मला करायची नव्हती. नैसर्गिक शास्त्रांपेक्षा आपल्याला ‘सामाजिक शास्त्रांमध्ये’ अधिक गोडी वाटते, या साक्षात्काराशी मला प्रतारणा करायची नव्हती. त्यामुळे आजुबाजूला उमटलेल्या प्रतिक्रियांनी अजिबात न डगमगता मी माझा निर्णय घेतला …! अर्थातच आमच्या शाळेमध्ये ‘आर्ट्स’ नसल्यामुळे मी सारडा कॉलेजात ॲडमिशन घेतली…. सायन्स सोडून आर्ट्स आलेलो असल्यामुळे फारशी प्रतिष्ठा उरलेली नव्हतीच. पण तरीसुद्धा मी माझ्या नव्या अभ्यास विषयांमध्ये रस घ्यायला सुरुवात केली. माझ्या सुदैवाने मला ही सगळी सामाजिक शास्त्रे जीव तोडून शिकवणारे गुरुजन लाभले. माझ्या ‘स्वभावानुरुप’ या सगळ्या विषयांवरील पुस्तकांच्या अवांतर वाचनाने मला ख-या अर्थाने कॉलेज-शिक्षणाचा ‘सुकून’ मिळाला. अनेक सामाजिक, राजकीय, आर्थिक आणि सांस्कृतिक घटनांकडे डोळसपणे पाहण्याची दृष्टी मला या आर्ट्सचा अभ्यासाने लाभली…! अर्थातच बारावी ‘आर्ट्स’ ला सत्तरच्या आसपास टक्के मिळाले. बी.ए. ला ‘डिस्टींग्शन’ मिळाले. एम.ए.ला ‘फर्स्ट क्लास’ मिळाला. पण या सगळ्यापेक्षा देखील ‘आर्ट्स’मुळे मला अभ्यासाचा आनंद मिळाला…!
पुढे कधीतरी अनिल अवचटांचे ‘स्वतःविषयी’ वाचताना, ‘केव्हातरी आपण नापास होऊन पहावे, आपल्याला खूप काही शिकायला मिळेल, असा उल्लेख वाचला’…. आणि या वाक्याची ‘सत्यता’ पटली, हे सांगायला नकोच…!!!

Mahesh Ghodake

How much do you know your Child ?

Well , the question may sound bit surprising or intriguing , and I don’t mean the perspective derived from information of the things or acts that your  child does .. I mean how much do you know your child as a personality ?

I know some of you would say yes, I know my child a lot … after all he is my child..

Well point taken , but let me give you some points to think .. Your knowledge about your child is from  what he behaves  ..either in your presence or in your absence ( in absence – as communicated to you by your most trusted resources and your own understanding )

Mostly your understanding about your child is from  your  prolonged and consistent observation of whatever he behaves .. AND your perception or understanding of that behavior.. Right ?  Well No marks to guess this . No invention so far..

You would also agree that his behavior comes from whatever he gets exposed to … Again no marks to mention that the exposure to current generation is much more than what his parents had and hence the much sharper awareness . knowledge , skills and performance levels of the current young Generation…

But  are you 100% sure that your child has received all the exposure that is required to  test and realize   strengths and weaknesses of his personality in toto ? If not how would you rate him on those parameters which you are unaware of ?

How do you handle a situation where you don’t know what you don’t know ?  Well let me tell you –  you do nothing …

Dr Howard Gardner received Nobel prize for his Theory of Multiple Intelligence in humans in 1983 . According to Dr Gardner there are 8 Multiple Intelligentsia which every Individual possesses .. and not all 8 are equally developed in every individual .. In fact the differential proportion contributes largely to the uniqueness of every individual..

Do you know how are these 8 intelligentsia developed in your child ?

How does he fare today on all these 8 important attributes of personality ? How will that be affecting his current and future life ? What role will this Intelligence distribution play in his Career Growth ?

Additionally every individual has a very unique Leaning system comprising of

Learning Modes ( Audio visual or kinesthetic ) ,

Learning Types – Cognitive , Affective , Reverse and Reflective and

learning Styles : Motive Learner or Thought leader …

Your Child is unique combination of above in varied proportions .The learning system of every child plays a major Role in his Growth –  education and learning  and hence your Parenting Journey . Your ignorance of above may be very harmful for your child .

You may know your Child’s IQ but whats his EQ ? whats his CQ ( creativity Quotient ) and whats his AQ? ( Adversity Quotient )

What is his Inborn Learning Potential ?

Parenting Efforts will be always incomplete without above knowledge..

Enough has been said about the education system we have been following for over 15 decades … unless you put specific efforts to Help your child realize his full potential with respect to above parameters … no one else will..

Competition world over is fierce… its getting more dangerous ..

Will  you Provide Enough Ammunition to your Child ?

Avinash Deshmukh

9922446154

avinash@eduwalkers.com

 

The male gender used for child is for reading simplicity and  everything applies to girl child as well.

Follow us to have more insights . keep visiting this space ..